پس امير قابوس فرمود تا آن حصار ويران كردند فى رمضان سنة ثلاث و تسعين و ثلثمائة . مصنف كتاب مزيد التاريخ « 1 » گويد در نزديك امير زياد رفتم آثار « 2 » اندوه بر من ظاهر « 3 » ، امير زياد گفت الجندى اذا مات حتفا موت العنز على فراش العجز و لم يمت قعصا « 4 » تحت ظلال الحتوف بين الاسنة و السيوف فموته [ موت ] ذليل و على التخلف دليل . و از زياديان كه در ابتداى عهد من بودند امير رئيس زياد بن مهدى بن عمرو بن الحسن الزيادى * بود و در اين اقليم او را در صناعت رمايت نظير نبود و كان ارمى من ابن تقن و قد بنى مسجدا فى محلة معمر على رأس اسفريس - و العقب منه مهدى و محمد و على ، و مات مهدى بن زياد فى سنة ستين و خمسمائة - و الامير محمد بن عمرو بن الحسن الزيادى « 5 » و الامير الرئيس ابو جعفر الزيادى و ابنه الامير محمد ، و او درين عهد در قصبهء مزينان متوطن است و اولاد و اعقاب و احفاد « 6 » دارد . اولاد كامه مصنف مزيد التاريخ گويد كه امير على كامه « 7 » از ولايت لارورويان و قلعهء ستون اوند در اهتمام او بود ، و او ركن دولت آل بويه بود حتى قيل فيه على بن كامه ثغر آل بويه الذي عنه يفترون و انفهم الذي به يعطسون ، و امير نصر بن بويه بن الحسن بن بويه داماد على بن كامه بود ، و ملك فخر الدوله على بن الحسن بن بويه كه عم نصر بن بويه بود احساس كرد و وهم او اقتضا كرد « 8 » كه على كامه مىخواهد كه ملك بداماد او نصر بن بويه نقل افتد ، و على بن كامه بزماورد « 9 » ترش دوست داشتى ، در بزماورد و سنبوسه زهر پنهان و تعبيه كردند ، چون على كامه « 10 » به كار برد و اثر در وى پديدار « 11 » آمد

--> ( 1 ) در هر دو نسخه چنين نوشته و در جاى ديگر در نص ، مزيد التاريخ و در نب ، فريد التاريخ نوشته است . ( 2 ) اثر . ( 3 ) ظاهر بود . ( 4 ) نص ، حنحاموت الغير على فراش العجز و لم تمت قصعا . ( 5 ) از نشان ستاره تا اينجا در ( نب ) نيست . ( 6 ) و اعقاب وافر . ( 7 ) على بن كامه . ( 8 ) اقتضا نمود . ( 9 ) ش ، گوشت پخته و تره و خاگينه كه در نان تنك پيچند و مانند نواله سازند و با كارد پاره پاره كنند و بخورند . ( برهان قاطع ) . ( 10 ) على بن كامه . ( 11 ) پديد .